5 Χρόνια Σκακιστική Ακαδημία Χαλκίδος «Παλαμήδης ο Ευβοεύς»
2006 - 2011
Το 2004 μία ομάδα παιδιών που είχαν αρχίσει να μαθαίνουν σκάκι, σε συνδυασμό με τις επιτυχίες που είχε γνωρίσει το σκάκι στην Χαλκίδα από τις προσπάθειες του αρχαιότερου παράγοντα του σκακιού στην Ελλάδα, κ. Νίκου Γιαμαρέλλου, και του παράγοντα της Ελληνικής Σκακιστικής Ομοσπονδίας (Ε.Σ.Ο.) κ. Δημήτρη Σκυριανόγλου, μας έπεισαν να γνωρίσουμε καλύτερα αυτό το πνευματικό άθλημα και τολμούμε να πούμε ότι γίναμε λάτρεις του. Μας ώθησαν επίσης στη δημιουργία ενός πρότυπου σκακιστικού σωματείου που θα είχε σαν σκοπό την ανάπτυξη και τη διάδοση του αθλήματος σε όλη την Εύβοια.
Έτσι ξεκίνησαν οι διεργασίες για την υλοποίηση του στόχου μας και στις 7 Απριλίου 2006 το σωματείο αναγνωρίστηκε από το Πρωτοδικείο Χαλκίδος με την επωνυμία Σκακιστική Ακαδημία Χαλκίδος "Παλαμήδης ο Ευβοεύς". Έκτοτε λειτουργεί στην οδό Φαρμακίδου 10 (Β' είσοδος, 3ος όροφος).
Επικεφαλής προπονητής είναι ο κορυφαίος Έλληνας και πρώην προπονητής της Εθνικής ομάδας Ανδρών Γιάννης Νικολαΐδης. Συνεργάτες του οι προπονητές Αντώνης Βραγοτέρης, Μαρία Πετσετίδη, Γιώργος Κουλαξουζίδης και Παναγιώτης Χριστοδούλου. Ο Γιάννης Νικολαΐδης και ο Αντώνης Βραγοτέρης προπονoύν την Αγωνιστική Ομάδα της Σκακιστικής Ακαδημίας Χαλκίδος. Η Μαρία Πετσετίδη ο Γιώργος Κουλαξουζίδης και ο Παναγιώτης Χριστοδούλου προπονούν τα τμήματα Προχωρημένων της Σκακιστικής Ακαδημίας Χαλκίδος και έχουν αναλάβει να μάθουν το Σκάκι στους μικρούς μαθητές που τους ακούν με μεγάλη προσοχή και τα αποτελέσματα είναι ιδιαιτέρως ικανοποιητικά!!! Τα θετικά αποτελέσματα των έμπειρων προπονητών είναι η επιβράβευση της σοβαρής δουλειάς τους. Τεχνικός σύμβουλος είναι το μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ε.Σ.Ο. Δημήτρης Σκυριανόγλου.
Η «Αφετηρία» είναι ένα θεατρικό δρώμενο το οποίο διαμορφώθηκε μέσα από συζητήσεις του ηθοποιού και σκηνοθέτη Στάθη Γράψα και των παιδιών της ομάδας, και πραγματεύεται διάφορα θέματα όπως τα βιώματά τους και τα συναισθήματά τους. Ιστορίες και καταστάσεις που δύσκολα μπορούμε να καταλάβουμε. Υπάρχει μια βαθύτερη και ουσιαστική ανάγκη σε όλο το δρώμενο (όπως και στη ζωή τους), για επικοινωνία, για μια γεφύρωση του τεράστιου κενού μεταξύ κοινωνίας και φυλακής και μια εσωτερική κραυγή απόγνωσης αυτών των παιδιών. Άρα η διαμόρφωση της δουλειάς έγινε μαζί με τα παιδιά. Δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς.
